Cauda Equina of Stenose:

Stenose is zeldzame vorm van botvorming in het wervelkanaal, of soms zelfs een verzakking van de laatste lendenwervel ten opzichte van het heiligbeen.. Een afwijking die de overgang van de laatste lendenwervel en de eerste heiligbeenwervel aantast. Er kunnen verschillende problemen zijn: niveauverschil of instabiliteit tussen de twee wervels en vernauwing van het wervelkanaal, waardoor het laatste deel van het ruggenmerg in de knel kan komen. Vaak ziet men dit probleem bij honden met een vrij lange rug, die daardoor instabiel zijn. Het lichaam probeert zichzelf te stabiliseren en gaat extra bot aanmaken. Door het aanmaken van extra botweefsel ontstaat er een vernauwing van het wervelkanaal. Deze afwijking komt voor bij middelgrote en grote rassen en met name bij de Duitse (Witte) Herder. De afwijking uit zich vaak op volwassen leeftijd, tussen drie en zeven jaar. Het kan een aangeboren afwijking zijn of in de loop van de tijd ontstaan.

Symptomen:

Het meest opvallende symptoom bij cauda equina of stenose is pijn, hevige pijn. Deze pijn ontstaat door een vernauwing van het wervelkanaal, waardoor de zenuwen worden afgekneld. De pijn uit zich in de rug, aan één of beide achterpoten of in de staart. De hond heeft over het algemeen problemen bij het opstaan, maar naarmate hij langer loopt neemt de pijn iets af. Er kan sprake zijn van spierverlies in één of beide achterpoten, van achterhandslapte en/of verlamming. De hond kan moeite hebben met plassen of met de ontlasting; er kan incontinentie ontstaan of de hond kan helemaal niet meer plassen. Het bewegen van de staart kan moeilijk en pijnlijk worden. Veel honden beginnen aan de achterhand, poten of staart te bijten. Veel symptomen lijken op zware HD. Op röntgenfoto’s is de afwijking duidelijk te herkennen.

Pancreas of alvleesklierinsufficiëntie:

De alvleesklier is een onder en achter de maag gelegen klier en scheidt een sap af waarin zich verschillende enzymen bevinden, die onder andere nodig zijn bij de afsplitsing van eiwit, zetmeel en vetten, nodig voor de vertering van het voedsel in de darmen. Ook het hormoon insuline, dat het bloedsuikergehalte van het bloed regelt, wordt in de alvleesklier gemaakt.

Alvleesklier insufficiëntie wil zeggen dat deze onvoldoende verteringsenzymen vrijmaakt waardoor er een ziektebeeld ontstaat. Soms komt deze afwijking tot uiting op een leeftijd van zes maanden tot twee jaar. Ook op latere leeftijd, rond het vierde jaar. De hond hoeft niet altijd een zieke indruk te maken. Soms beginnen de problemen met een jonge hond die slecht groeit en erg mager blijft. De ontlasting is altijd wat aan de dunne kant en heeft een grijsachtige tot zeer lichtbeige (klei) kleur. Soms ook wordt de hond onverwacht erg ziek. Hij krijgt heftige buikpijn en kan overgeven. Deze plotselinge ziekteverschijnselen kunnen optreden na een lange periode van alvleesklier insufficiëntie zonder dat daar echt duidelijke verschijnselen aan vooraf gingen. Het kan zijn dat de alvleesklier dusdanig is aangetast dat dit tot overlijden van de hond kan leiden. Bij een snelle diagnose en behandeling is het mogelijk dat de hond lang en gezond kan functioneren. Het toedienen van medicijnen is over het algemeen een leven lang noodzakelijk. Pancreas insufficiëntie is een erfelijke aandoening.