Daarnaast is homeopathie een holistische geneeswijze. Het woord “holistisch” komt van het Griekse woord “holos” dat “heel” betekent. Als je dus spreekt van een holistische geneeswijze betekent dat, dat je bij de behandeling het hele dier als uitgangspunt neemt en niet alleen een op zichzelf staand symptoom. Dus je behandelt, als het goed is tenminste, niet de diarree van Onyx maar de hond Onyx die op dit moment diarree heeft. Dat is een heel ander uitgangspunt

Klinische versus klassieke homeopathie

Deze werkwijze valt onder de noemer “klassieke homeopathie. Naast de klassieke homeopathie kennen we ook de Klinische homeopathie, dit is de homeopathie die in de meeste op de markt zijnde populaire boekjes beschreven wordt.

Bijvoorbeeld: hond heeft blaasontsteking, we geven Cantharis, zonder naar de hele hond te kijken, in dit geval gebruik je een homeo geneesmiddel puur in plaats van een regulier geneesmiddel, dus je schrijft voor uitsluitend op één symptoom.

Complex homeopathie:

Een beetje uit de hand gelopen vorm van klinische homeopathie is de complex homeopathie. Je ziet dat dierenartsen een rijtje complexmiddelen op de plank hebben staan die bij een betreffende kwaal horen. Dit is niet alleen een vorm van met hagel schieten (als we er alles in stoppen zal het goede er vast wel bij zijn) maar ook een niet ongevaarlijke manier van behandelen. Als je er namelijk van uit gaat dat een homeopathisch middel bij een ziek dier de klachten geneest die het bij een gezond dier veroorzaakt, dan kun je misschien bedenken wat er gebeurt als je een niet specifiek voorgeschreven complexmiddel, bestaande uit 4 of veel meer componenten, gaat toedienen. Als je hond toevallig één van de ingrediënten nodig heeft, ben je met de overige componenten nieuwe ziektesymptomen aan het opwekken. Een erg mooi voorbeeld vind ik altijd Echinacea. Ik krijg regelmatig katten in de praktijk waarbij de groene klodders je om de oren vliegen. En dan zegt de eigenaar: ik snap er niets van, hij krijgt al 2 jaar Echinacea complex. In dit soort gevallen zijn de symptomen die de katten laten zien puur veroorzaakt door het Echinacea gebruik

Homeo versus allopathie:

Wat ik ook nog even wil belichten is de naam “Homeopathie” ten opzichte van de term “allopathie" Het woord homeopathie is afgeleid van alweer een Grieks woord nl het woord “homoios” dat “gelijk” betekent, terwijl het woord “allopathie” van het Griekse “allos” komt, wat “anders” betekent. Hiermee komen we meteen bij een van de essentiële kenmerken van de homeopathie: homeopathie geneest een ziek dier met het meest gelijkende middel, terwijl de allopathie net een ander middel zoekt. Nou dat klinkt natuurlijk aardig, maar wat betekent dat nou? Daarvoor moeten we even de geschiedenis induiken.

 dr. Samuel Hahnemann

Pas aan het einde van de 18^e eeuw heeft dr. Samuel Hahnemann zich er op toegelegd deze werkwijze uit te bouwen en te verfijnen, iets waar hij bijna zijn hele leven mee bezig is geweest.Dat was trouwens heel wat in die tijd, want Hahnemann was een zeer vooraanstaand arts, die o.a het apothekerslexicon, dat tot op heden wereldwijd wordt gebruikt, had geschreven. Je kunt je misschien een beetje voorstellen wat het teweeg bracht, dat iemand als hij zich afkeerde van de reguliere geneeskunde en zich volledig ging wijden aan iets “onwetenschappelijks” als de homeopathie

Er is  in die tijd een aantal basisregels opgesteld die we heden ten dage ook nog voortdurend in gedachten moeten houden als we met homeopathie aan het werk zijn. De eerste is de zgn. “similia regel” dat wil zeggen dat je het gelijke met het meest gelijkende kunt genezen

Het middel Apis – bij velen inmiddels bekend – is gemaakt van geprakte bij. Met dit middel kun je klachten genezen die identiek zijn aan de klachten die ontstaan na een bijensteek, dus: stekende pijn, zwelling, roodheid, warmte, oedeem, etc. Verder zie je een verergering bij aanraken – als je een bijensteek aanraakt zal degene die gestoken is zijn hand terugtrekken en auw roepen. Dus als je hond een allergische reactie vertoont met roodheid, gevoeligheid en zwelling, kun je dat vrij snel met Apis verhelpen.

De tweede regel is de zgn. “wet van Hering”; deze meneer ontdekte dat een écht genezingsproces zich voltrekt van geest naar lichaam, van binnen naar buiten en van boven naar beneden. Dat betekent dat de hond, als je die met een goedgekozen homeopathisch middel gaat behandelen, zich eerst lekkerder in zijn vel gaat voelen (de geest eerst). Bij honden met gedragsproblemen is dat natuurlijk erg fijn, maar bij honden met fysieke klachten zien mensen toch liever dat die als eerste verdwijnen. Het gebeurt dan ook wel eens dat mensen na 2 weken bellen en zeggen: het middel werkt niet. Hij hoest nog steeds. Ik vraag ze dan altijd alles te vertellen wat er de afgelopen weken is gebeurd. Je krijgt dan die verhalen als: we hebben van de week een videofilmpje van hem gemaakt want hij speelde voor het eerst sinds 5 jaar weer met een balletje. Wat je ook wel ziet is dat mensen, als het goed gaat, gaan focussen op een ander probleem als dat waar ze voor gekomen zijn. Ik heb nu bv. een hond in de praktijk die super onrustig is en op alles wat beweegt reageert met uitvallen. We zijn gaan behandelen en het gedrag is al 80% verbeterd; afgelopen week kreeg ik een mailtje waarin de eigenaar vertelde dat hij in de kantine op de hondenschool had liggen slapen tussen een aantal andere honden in, dat was een paar weken geleden nog ondenkbaar geweest, toen moesten ze hem na de training in de auto leggen omdat hij anders de tent afbrak. Maar dan zie je dat de eigenaar, nu het gedrag van de hond aanvaardbaar is geworden, de nadruk op andere problemen gaat leggen, zoals: hij heeft nog steeds wat slappe ontlasting. Het feit dat genezing zich van buiten naar binnen en van boven naar beneden voltrekt is ontzettend lastig bij de behandeling van huidklachten. Helaas is het zo dat, als huidklachten binnen 2 weken na de aanvang van de behandeling beginnen te verdwijnen, het middel niet goed is. Het genezingsproces moet eerst het hele programma doorlopen van de geest en de binnenkant van de hond voordat de huid aan de beurt is. Je ziet hierbij ook vaak een verandering van pathologie optreden, waardoor er af en toe van geneesmiddel gewisseld moet worden. In hardnekkige gevallen van huidklachten ben je vaak wel anderhalf jaar bezig voordat de huidklachten daadwerkelijk en structureel verdwijnen.

Waarom werkt homeopathie niet?

Regelmatig hoor je mensen zeggen: hm ja homeopathie hebben we ook geprobeerd, werkt ook niet. Hoe kan dat nou?

Ten eerste moet een homeopathisch geneesmiddel nauwkeurig afgestemd worden op de individuele hond. Ieder dier reageert immers anders op ziek zijn en toegediende medicijnen. De reactie die het dier laat zien op een homeopathisch middel is erg belangrijk. Aan de hand van die reacties kunnen we de nl. werkelijke gevoeligheid van het dier leren kennen en eventueel de behandeling bijstellen.

Reacties kunnen zijn: helemaal geen effect, een verbetering of een verslechtering, of er ontstaan nieuwe symptomen.

Maar er is nog een andere, heel belangrijke reden:

4^e versus 6^e editie organon:

We hebben het al heel even gehad over dr. Samuel Hahnemann, de “vader” van de homeopathie. Hahnemann is zijn hele leven bezig geweest om zijn werkwijze te perfectioneren en te verfijnen, en zijn bevindingen heeft hij opgeschreven in 2 boeken, het ene heet “de Organon”, waarin hij de theorie beschreef en het tweede heet “de chronische ziekten” waarin hij de praktijkgevallen, die de theorie van de Organon illustreren, heeft beschreven. Er zijn in totaal 6 edities van de Organon en 3 van de Chronische ziektes gepubliceerd, waarin hij dus telkens weer zijn hele werkwijze overhoop heeft gegooid. Nu is door problemen met de erven de 6^e editie van de Organon pas 80 jaar na Hahnemanns overlijden uitgebracht

Classificatie van de ziekten:

Een ander onderwerp dat in de 6^e editie naar voren komt is de zgn. classificatie van de ziekten. Dat betekent dat je niet, zoals in de 4^e editie wordt beschreven, meteen met het constitutiemiddel (basismiddel) van het dier begint, maar eerst eens gaat kijken naar wat het dier eigenlijk mankeert en waar je zo’n beeld moet plaatsen.

Voorbeeld: als je van de trap valt heeft het er niets mee te maken of je nu een introvert of extravert karakter hebt, er zit een bult op je hoofd en die moet zo snel mogelijk weer weg. Je spreekt dan van een acuut ziektebeeld (Hahnemann noemt dat “incident”)  en acute ziekten behandel je altijd met een plantaardig of ook dierlijk middel. Dus als je bij een homeopathisch werkend dierenarts komt met je hondje en die geeft je een mineraal mee voor iets heel acuuts, dan weet je bij voorbaat dat het niet zal werken.

Aan de andere kant van de lijn heb je de chronische ziektebeelden die uit het systeem van het dier komen. Meestal ook met erfelijke tendensen (Hahnemann spreekt van “Psora”), een soort sluipmoordenaar die iedereen bij zich zou dragen.

Een voorbeeld hiervan is b.v een steriele meningitis, zoals je die bij Berner Sennen honden en Beagles voor ziet komen. Er is hier geen invloed van buitenaf die het proces heeft beïnvloedt, de hond zou hoe dan ook op een gegeven moment in zijn leven dit ziektebeeld gaan vertonen. Dit soort ziektes noemen we met een moeilijk woord “miasma” en die worden altijd met een mineraal middel behandeld.

Hier tussenin bevindt zich nog een scala aan aandoeningen, die we op verschillende wijzen kunnen classificeren. We hebben bv. de acuut miasmatische aandoeningen, dat zijn ziekten waarvan de oorzaak in het dier zelf zit, maar de aanleiding van buitenaf komt. Een voorbeeld is spondylose. De hond heeft de aanleg om het te krijgen in zich, maar de ziekte is getriggerd doordat de hond jarenlang zwaar gesport heeft. Een ander voorbeeld is een allergische reactie, hoewel dat ook weer niet altijd het geval is. De aanleg om een allergische reactie te krijgen kan inderdaad vanuit de erfelijkheid in het systeem van het dier zitten (b.v kanker in het voorgeslacht kan allergieën in het nageslacht veroorzaken) maar kan ook veroorzaakt zijn door b.v een overgevoelige reactie op een vaccin. Maar de aanleiding zit in een externe factor (contact met het allergeen).

Hier tussen zit nog een heel scala van aandoeningen, maar het gaat te ver om daar in dit stuk op in te gaan. Wat wel interessant is om te vermelden zijn de zgn. collectieve ziekten, waaronder ondermeer epidemieën of “iets dat heerst” vallen (denk aan Kennelhoest). Je kunt in zo’n situatie natuurlijk elk dier met zijn persoonlijke structuur afzonderlijk gaan behandelen, maar je kunt een collectieve ziekte ook als één ziek dier behandelen, omdat het:

a: acuut is
b: de symptomen van de afzonderlijke individuen vergelijkbaar zijn.

Voorbeeld:

Een voorbeeld dat ik in dit kader wil bespreken is het geval van een hond die bang is op straat. Uit dit voorbeeld zal blijken dat de ene angst de andere niet is en dat verschillende soorten angst om verschillende behandelingen vragen. Het komt regelmatig voor dat er mensen komen met de klacht dat hun hond “bang is op straat” en of je daar “even” wat aan kunt doen. Er even van uitgaande dat de hond echt bang is, gaan we eerst kijken waarom de eigenaar denkt dat de hond bang is, waar merkt hij of zij dat aan? Over het algemeen wordt er dan een bepaald gedrag beschreven wat de eigenaar interpreteert als angst. De belangrijkste vraag die dan gesteld moet worden is: sinds wanneer gedraagt de hond zich zo en wat is daar aan vooraf gegaan? Als een hond zich vanaf het allereerste begin al angstig gedroeg, is er een kans dat het een (misschien erfelijke) karaktertrek is (die dus met een mineraal middel behandeld moet worden). Het kan echter ook zijn dat er iets goed fout is gegaan bij de vroegste inprenting en dat is iets waar we pas achter komen als zo’n hond niet op zijn minerale middel reageert, dan heeft hij dus blijkbaar eerst iets anders nodig.

Als er een moment is aan te wijzen waarop de angst zich openbaarde of aanzienlijk erger is geworden, dan spreken we van een incident, wat dus met een plantaardig middel behandeld moet worden. En incidenten zijn er natuurlijk legio. Fikkie is gegrepen door 2 andere honden, hij heeft een keer een schop van de buurman gehad, er is een keer een plastic zak over hem heen gewaaid toen hij buiten liep, maar ook een doorgemaakte ziekte, een operatie of b.v een vaccinatie kan als een incident worden beschouwd.

Bij al die verschillende incidenten horen weer andere middelen, en de manier waarop de hond zijn angst toont weegt ook zwaar mee. De ene hond zal de neiging hebben in zijn baasje te kruipen, terwijl de andere zich luid blaffend op alles wat beweegt wil storten. Daarnaast is het ook nog zo dat de potentie van het middel een belangrijke rol speelt. Bij een super acuut incident is de potentie van ondergeschikt belang en kun je zelfs met een D potentie al heel wat recht breien, maar als de klacht al wat langer bestaat wordt dat al moeilijker. Daarom is het ook zo heerlijk om met LM potenties te werken. Deze zijn altijd overal inzetbaar en kennen een minimum aan bijwerkingen.Als je dus een flesje met het etiket “angst D4” op de plank hebt staan, is de kans aardig groot dat dat middel niet zal werken. Er zal best een incidentele hond zijn bij wie het toevallig wel werkt, maar bij de grootste gemene deler helaas niet.

En dat is nou precies wat ik zo leuk vind aan homeopathie, je moet inzicht krijgen in een dier en zijn ziekte om het te kunnen genezen. Dus niet domweg bij ziekte A pilletje B en bij ziekte C spuitje D, zoals de reguliere diergeneeskunde werkt, maar een ziekteproces met al zijn dynamiek volledig doorgronden en daarop voorschrijven, met het gevolg dat er dan ook volledige genezing kan optreden.

Het allerbelangrijkste middel is uiteraard Arnica, een middel dat zwaar onderschat wordt en waar je in voorkomende gevallen levens mee kunt redden. Arnica hoort dan ook in ieder huis met dieren en/of kinderen aanwezig te zijn.Arnica is een middel dat werkt bij elke vorm van oud- en nieuw trauma. Dus als je hond 4 jaar geleden is aangevallen door 2 zware jongens en sindsdien wat gestoord gedrag vertoont, is Arnica nog steeds de eerste remedie om dat weer recht te breien. Daarnaast is Arnica een belangrijk middel bij alle soorten bloedingen en daarmee samenhangende zwellingen, zowel inwendig als uitwendig, omdat het een sterke bloedstelpende werking heeft. Arnica mag NIET gebruikt worden bij honden- en kattenbeten, omdat je dan net het gevaar op infectie vergroot. In zulke gevallen kun je beter Ledum gebruiken, ook bij steekwonden. Bijvoorbeeld at hondje dat vorige week vol in een glasplaat liep heeft Ledum gehad.

Een ander traumamiddel is Aconitum. Het grote verschil tussen Arnica en Aconitum is dat het Arnica dier zich terugtrekt, zich wil verstoppen en in het ergste geval zelfs voor zijn eigenaar onbenaderbaar is, terwijl een Aconitum dier in blinde paniek heen en weer vliegt en boven op zijn baasje springt.

Een derde wondremedie is Staphisagria. Staphisagria is een belangrijk middel bij snijwonden, daarom is het ook, samen met Arnica, onderdeel van de narcose remedie. Staphisagria is ook een middel dat goede diensten kan bewijzen bij bepaalde gedragsproblemen, die “verontwaardiging” als basis hebben. Deze dieren zijn boos, maar ze richten die boosheid meestal op zichzelf. Je ziet dan van die honden die zich tot op het bot kapot bijten.

Een volgend belangrijk EHBO-middel is Hypericum. Hypericum gebruiken we bij letsel waar zenuwrijk weefsel bij beschadigd is, bijvoorbeeld bij verwondingen aan poten, maar ook bij letsel aan de rug, uiteraard in overleg met een dierenarts. Daarnaast werkt Hypericum bij een tetanusinfectie. Een dier dat Hypericum nodig heeft is erg zenuwachtig en lichtgevoelig.

Een middel dat al even aan bod is gekomen is Apis, de geprakte bij. Apis is een echt slijmvliesmiddel, dus inzetbaar bij alle symptomen die met roodheid en zwelling van slijmvliezen gepaard gaan, van een allergische reactie tot een acute blaasontsteking aan toe. Maar Apis kan veel meer, ik heb diverse gevallen gezien waarbij mammatumoren door middel van Apis zijn verdwenen. 

Nux vomica is een belangrijk middel als het gaat om een maag en/of darmen die van streek is/zijn. Ook wordt het middel gegeven als een dier erg veel verschillende medicijnen heeft gehad. Bij hele heftige diarree, waarbij uitdroging en collaps dreigt is Veratrum album een goedwerkend middel, maar toen mijn pups vorig jaar een slak te pakken hadden gehad hielp zelfs Veratrum niet meer.  Een infuus is dan het beste geneesmiddel, helaas kan de gemiddelde hondenbezitter dat niet zelf aanleggen.

Een handig middel om in huis te hebben voor verstuikingen en verrekkingen is Rhus toxicodendron. Als het om peesletsel en slijmbeursellende gaat is Ruta het aangewezen middel. Bij ernstige kneuzingen en botbreuken kun je Symphytum gebruiken, een middel dat ook uitstekend werkt bij stomp oogtrauma.

Daarnaast is er nog een aantal EHBO middelen specifiek voor fokdieren, ik denk niet dat we dat nu moeten behandelen, misschien is het een idee om een keer een bijeenkomst te organiseren die specifiek over fokken gaat.

Bachbloesem

    Het verschil tussen homeopathie

    en Bach bloesemtherapie:

Bach bloesemtherapie en homeopathie vergelijken is net zoiets als appels en peren vergelijken. De Bach therapie is gebaseerd op de werking van 38 verschillende tincturen (dus niet verdund of geschud, wat we bij homeopathie doen). Deze tincturen zijn onderverdeeld in 7 hoofdgroepen van emoties, zoals angst, onzekerheid, afwezigheid, eenzaamheid, overgevoeligheid, moedeloosheid en wanhoop en overbezorgdheid voor het welzijn van anderen. Deze 38 verschillende tincturen kun je samenvoegen tot een specifiek op de patiënt voorgeschreven remedie. Hoewel het gebruikelijk is om tot maximaal 7 tincturen samen te voegen, adviseer ik mensen die er zelf mee aan de slag willen altijd zich tot het absolute minimum en maximaal 3 te beperken. Dit omdat je je zelf op die manier dwingt tot de essentie van het probleem door te dringen. Ik zelf gebruik de bloesemremedies voornamelijk. bij gedragsproblemen. Dieren reageren er meestal erg goed op en het grote voordeel van de Bach bloesemtherapie is (naast de eenvoud), dat het echt “baat het niet, schaadt het niet” is. Er zijn ook stromingen die zich hebben toegelegd op het genezen van fysieke kwalen met bloesemremedies, maar dat is helaas allemaal op mensen gericht, op een enkele klacht na, b.v wagenziekte kun je verhelpen met Scleranthus, een remedie uit de “onzekerheidsgroep”,  die op het evenwichtsorgaan werkt.

Vuurwerk

Er zijn heel veel huisdieren die doodsbang zijn voor het knallen van vuurwerk.
Zoals we bij de trauma- remedies al gezien hebben, raken sommige honden helemaal in paniek, slaan op hol, rennen in blinde paniek drukke verkeerswegen over. Levensgevaarlijk! Andere kruipen diep weg in een hoek of klem onder een bed of kast.
 
Helaas komen de meeste mensen pas langs als het geknal al begonnen is en dan ren je natuurlijk achter de feiten aan. Als je hond echt een diepgewortelde angst voor knallen heeft zou je eigenlijk al in september contact met een homeopathisch dierenarts moeten opnemen, zodat je zeker weet dat het dier in december een stuk rustiger zal reageren.Er zijn wel diverse complexmiddelen op de markt, maar de werking daarvan is over het algemeen niet om over naar huis te schrijven. Een specifiek op het dier voorgeschreven geneesmiddel verdient altijd de voorkeur.

Is er bijvoorbeeld sprake van vluchten in hevige blinde paniek na plotselinge schrik, niet meer bereikbaar voor de commando’s van het baasje, dan is Aconitum het juiste middel.
Een hond of kat, die hysterisch wegkruipt en bijt of krabt als men het dier wil benaderen, heeft Arnica nodig. Als het dier daarbij ook nog urine en/of ontlasting laat lopen is Hyoscyamus een mogelijkheid. De ogenschijnlijk rustige hond of kat die zonder dat je het in de gaten hebt zich stilletjes verstopt, de plas en de ontlasting eindeloos ophoudt van angst, past meer bij Ignatia.

Waar we verder op moeten letten:

reageer niet op angstig gedrag, elke manier van aandacht is een bevestiging voor het dier dat hetgeen er gebeurt vreselijk eng is. Probeer zo mogelijk vuurwerk te ontwijken, ook gedurende de dagen en weken vóór Oud en Nieuw. Als vuurwerk dicht bij, vlak achter of tussen de poten van de hond neerkomt, kan dat voor de hond zo’n traumatische ervaring zijn dat hij daarna angst voor vuurwerk en andere harde geluiden zal houden. Steek zelf nooit vuurwerk af in de buurt van dieren. Ga niet met een hond buiten dicht bij het vuurwerk staan kijken. De kans dat er vuurwerk dicht bij de hond terecht komt is erg groot. Sluit tijdens Oud en Nieuw de gordijnen, laat het licht aan en zet een muziekje of de televisie aan. Geef de hond tijdens het vuurwerk een lekker bot of een nieuw speeltje. Laat de hond op oudejaarsavond vóór 22.00 uur en aangelijnd uit. Zorg dat er altijd iemand bij de dieren is. Doe de hond eventueel vóór 23.30 uur in een afgesloten kamer, kennel of bench. Kan dit niet, lijn de hond dan aan en houdt de lijn vast. Dit omdat rond middernacht mensen vaak het huis in en uit lopen waardoor de hond in zijn angst voor harde knallen uit huis zou kunnen vluchten. Ook een hond die zich nog niet eerder angstig heeft getoond, kan plotseling hevig schrikken en gekke dingen gaan doen! Veel huisdieren lopen tijdens de jaarwisseling in blinde paniek weg. De kans dat ze geraakt worden door vuurwerk of een auto is dan groot.
 

Er is een mogelijkheid van vuurwerktraining. Vuurwerktraining kan in sommige gevallen goed werken maar dan moet zo’n training al vóór december starten.